ράφει: Βασίλης Γ. Τσιαλιαμάνης

Όταν οι πολίτες της χώρας άκουσαν από τον Γιώργο Παπανδρέου την αναγκαιότητα προσφυγής στο ΔΝΤ για να σωθεί η χώρα, έδειξαν κατανόηση και ανοχή που παλιότερα κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί.

Η προσφυγή αυτή και το Μνημόνιο θα δημιουργούσαν συνθήκες επίλυσης του δημοσιονομικού προβλήματος και επιστροφή της χώρας στο δανεισμό από τις αγορές.

Από τα πολιτικά πρόσωπα που διαφώνησαν ριζικά από την αρχή στην προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Μάλιστα αρκετοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας παρεξήγησαν αυτή τη στάση θεωρώντας ότι ήταν καθαρά στο πλαίσιο μιας στείρας αντιπολίτευσης.

Το ΠΑΣΟΚ και οι βουλευτές του στην περιοχή μας υπερψήφισαν το Μνημόνιο αλλά πολύ φοβάμαι πως δεν το διάβασαν ούτε με απλή ανάγνωση. Δεν δικαιολογείται διαφορετικά η στάση τους σε ζητήματα που έχουν ήδη κριθεί. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος στο θέμα της ΔΩΔΩΝΗΣ δεν μπορούν να είναι σήμερα κατά της πώλησης της επιχείρησης όταν ρητά αναφέρεται στο πρώτο Μνημόνιο ότι θα πουληθούν όλες οι συμμετοχές της Αγροτικής Τράπεζας.

Την ίδια υποκριτική στάση διακρίνω και σε άλλες περιπτώσεις όταν διαβεβαίωναν τους πολίτες ότι δεν θα λάβουν νέα μέτρα. Αντί αυτών των διαβεβαιώσεων έχουν ληφθεί ανά τρίμηνο νέα μέτρα και περιμένουμε και άλλα στη λήξη του πρώτου τριμήνου του 2011. Διαφορετικά η δόση του δανείου δεν θα είναι δυνατόν να εκταμιευθεί.

Πρέπει λοιπόν να στηρίζουμε την άποψη ότι το Μνημόνιο ήταν μονόδρομος ή όχι. Σαφώς και δεν ήταν μονόδρομος και σαφώς δεν έφερε αποτελέσματα. Παρόλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί δεν είδαμε τις αγορές να είναι έτοιμες να δανείσουν τη χώρα μας. Αντίθετα οι οίκοι αξιολόγησης μας εκβιάζουν καθημερινά με πιθανή υποβάθμιση.

Δεν ήταν και δεν είναι μονόδρομος το Μνημόνιο αφού στερείται παντελώς κάθε αναπτυξιακό χαρακτήρα. Αντίθετα συρρικνώνει την οικονομική δραστηριότητα χωρίς ανταπόδοση εσόδων υπό μορφή φόρων που είναι το ζητούμενο του Μνημονίου.

Η συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας είναι το μέγιστο πλήγμα που δέχεται η χώρα με συνέπειες τραγικές και στον τομέα της ανεργίας που φθάνει σε πολύ υψηλά επίπεδα. Και είναι απαράδεκτη η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα που θα ωφελήσει μόνο κάποιες πολύ μεγάλες επιχειρήσεις αλλά θα πλήξει έμμεσα όλες τις μικρές επιχειρήσεις, που είναι και το μοναδικό ανάχωμα στην ανεργία.

Αξιότιμοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα κληθείτε να ψηφίσετε πάλι νέα μέτρα περικοπής μισθών και αύξησης φόρων είτε άμεσων είτε έμμεσων. Είναι μάλλον η ώρα να κάνετε την δική σας υπέρβαση για το καλό του τόπου και να διαφοροποιηθείτε προτείνοντας αναπτυξιακού χαρακτήρα μέτρα και ενίσχυσης των μικρών επιχειρήσεων που στενάζουν. Αν μάλιστα δεν αντέξουν οι μικρές επιχειρήσεις της χώρας η κρίση από δημοσιονομική θα γίνει και τραπεζική όπως στην Ιρλανδία. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος και είναι ώρα να πάρετε αποφάσεις. Διαφορετικά θα είστε συνυπεύθυνοι στη βύθιση της χώρας όπως και όλοι οι συνάδελφοί σας που ψηφίζουν κάθε τρεις μήνες νέα μέτρα ύφεσης και όχι ανάπτυξης.

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ Γ. ΤΣΙΑΛΙΑΜΑΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΟΣ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ